Jednym z bardzo ważnych elementów profilaktyki psów i kotów jest stosowanie preparatów przeciwko pasożytom zewnętrznym. Pasożyty te oprócz oczywistych szkód, jakie wyrządzają na powierzchni skóry zwierzęcia, przenoszą często choroby, które mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia psów oraz kotów. Warto wiedzieć jak je rozpoznać oraz jak uchronić pupila przed inwazją pasożytniczą.

Spis treści:

  1. Co to są ektopasożyty?
  2. Pchły u psa i kota
  3. Kleszcze u psa i kota
    • Jak wyjąć kleszcza?
  4. Profilaktyka ektopasożytnicza

Co to są ektopasożyty?

Ektopasożyty, pasożyty zewnętrzne to termin, którym określane są pasożyty bytujące na powierzchni skóry zwierzęcia. Nazwa pochodzi od greckiego słowa Ektos, oznaczającego na zewnątrz. W przypadku psów i kotów do ektopasożytów zaliczamy pchły, kleszcze, nużeńca i świerzbowca.

 

Pchły u psa i kota

Pchły są to owady bytujące zazwyczaj w okolicy krzyżowej u psów i kotów. Mają silnie rozwinięte odnóża umożliwiające im długie skoki, co sprawia, że mogą bez problemu przenosić się z jednego zwierzaka na kolejnego. Żywią się krwią dlatego intensywne inwazje, szczególnie u młodych zwierząt, mogą skutkować anemią. Pchły wywołują alergiczne pchle zapalenie skóry objawiające się silnym świądem, zaczerwienieniem skóry, wyłysieniem, oraz przebarwieniem sierści widocznym szczególnie u zwierząt z jasną sierścią. Owady te są również nosicielami tasiemca psiego Dipylidium caninum, który może być patogenny również dla człowieka.

Pchła Pulex irritans

Po zauważeniu u swojego zwierzaka niepokojących objawów należy bezzwłocznie udać się do lekarza weterynarii, który dobierze odpowiednie preparaty przeciwpasożytnicze. O tym, jaki jest mechanizm działania takich preparatów, można przeczytać we wcześniejszym artykule. Pchły składają jaja na powierzchni skory zwierzęcia, ale nie trzymają się jej ściśle, dlatego po wykryciu takiej inwazji u swojego pupila należy uprać jego legowisko oraz narzuty i dywany, na których przebywał.

 

Kleszcze u psa i kota

W Polsce przez dodatnie temperatury dobowe w miesiącach zimowych kleszcze są dalej aktywne. Mówi się obecnie, że na te małe pajęczaki należy uważać przez cały rok. Szczególną ostrożność należy zachować wczesną wiosną oraz jesienią, kiedy to wysoka wilgotność sprzyja ich namnażaniu. Najczęściej spotykanymi gatunkami kleszczy są kleszcz pospolity Ixodes ricinus oraz kleszcz łąkowy Dermacentor reticulatus.

Kleszcz Ixodes ricinus

 

Kleszcz Dermacentor reticulatus

Kleszcze po dostaniu się na skórę zwierzęcia, zakotwiczają się za pomocą swoich odnóży na jej powierzchni,  a następnie wkuwają się za pomocą aparatu gębowego do najbliższych naczyń krwionośnych. Dzięki temu, że ślina tych pajęczaków zawiera miejscowy środek znieczulający, ukucie to nie jest odczuwalne dla gospodarza. Gdy zauważymy wbitego pasożyta u naszego pupila i nie mamy doświadczenia w usuwaniu kleszcza najlepiej udać się do najbliższego gabinetu weterynaryjnego. Szybkie wyjęcie niechcianego pasażera zmniejsza ryzyko transmisji chorób, jakie może przenosić.

Na terenie Europy najczęstszymi jednostkami chorobowymi transmitowanymi przez kleszcze są babeszjoza, anaplazmoza, riketsjoza i borelioza. Babeszjoza jest chorobą szczególnie niebezpieczną dla psów i nieleczona może doprowadzić nawet do śmierci zwierzęcia. Babesia canis atakuje czerwone krwinki psów i doprowadza do ich rozpadu, co niesie ze sobą wiele konsekwencji dla organizmu. Jeżeli po wyjęciu kleszcza w ciągu tygodnia zaobserwujemy niepokojące objawy u zwierzęcia, należy jak najszybciej udać się do lecznicy weterynaryjnej.

 

Samodzielne wyjmowanie kleszcza

Pamiętajmy o tym, że jeśli nie czujemy się pewnie przy wyjmowaniu kleszczy najlepiej udać się do lekarza weterynarii. Kleszcza nie należy niczym smarować: maścią, tłuszczem, alkoholem. Takie zabiegi zwiększają ryzyko zwrócenia treści przez kleszcza do krwiobiegu zwierzęcia i tym samym zwiększają ryzyko transmisji chorób.

Schemat usuwania kleszcza

  • Rozchyl starannie sierść wokół ukąszenia pasożyta, można ją delikatnie zwilżyć wodą tak, aby nie sterczała.
  • Przygotuj narzędzie do usunięcia kleszcza (pęseta, kleszczołapka) oraz kawałek ręcznika papierowego.
  • Złap kleszcza tuż przy skórze, tak, aby nie zmiażdżyć jego ciała, a następnie jednym, pewnym, wykręcającym ruchem pociągnij pasożyta.
  • Sprawdź dokładnie, czy cały kleszcz został wyjęty, jeśli jakakolwiek jego część została w ciele zwierzęcia – udaj się jak najszybciej do lekarza weterynarii.
  • Jeśli procedura zakończyła się sukcesem, możesz nagrodzić swojego podopiecznego za cierpliwość!

 

Profilaktyka ektopasożytnicza

Pchły i kleszcze niosą ze sobą duże zagrożenie dla zdrowia psów i kotów. Warto zabezpieczać zwierzęta przez cały rok odpowiednimi preparatami, aby nie dochodziło do inwazji ektopasożytów. O tym, jakie preparaty najlepiej zastosować u psa lub kota powinien zadecydować lekarz weterynarii. Na wizycie profilaktycznej warto poprosić lekarza i dobór odpowiedniej ochrony na cały rok. Każdy zwierzak jest inny, dlatego będą pacjenci, u których lepiej sprawdzają się obroże, a będą i tacy, u których świetnie działają tabletki lub preparaty spot on. W ramach pakietów PETHELP lekarz może za pomocą budżetu na preparaty przeciw ekto i endopasożytom zaplanować właściwą profilaktykę dopasowaną do danego zwierzaka.

Źródła:

Field study to investigate the effectiveness and safety of a novel orally administered combination drug product containing milbemycin oxime and lotilaner (Credelio® Plus) against natural flea and tick infestations on dogs presented as veterinary patients in Europe

Monitoring the expansion of Dermacentor reticulatus and occurrence of canine babesiosis in Poland in 2016–2018

A review of canine babesiosis: the European perspective

 

Dowiedz się więcej:

Ektopasożyty – co warto wiedzieć – lek. wet. Katarzyna Kubik z kliniki weterynaryjnej w Laskach k. Warszawy

Pasożyty u zwierząt – jakie rodzaje robaków grożą naszym zwierzakom? Część pierwsza: ektopasożyty