Bakterie, które łączą Ciebie i Twojego pupila

Tak – badania mikrobioty członków rodziny (tych z ogonem i bez 😉) potwierdzają, że bakteriologicznie na siebie wpływamy. Największy odsetek podobnych mikrobów mamy na skórze – około 10–15%. Środowisko jamy ustnej i jelit również posiada cechy wspólne – około 5%.

Te stosunkowo nieduże liczby mają jednak realne przełożenie na korzyści zdrowotne – o ile mikrobiota obojga jest w dobrej kondycji.

Tu trzeba zachować rozsądek – już samo przebywanie w domu ze zwierzakiem jest wystarczające, by wpływać na swój mikrobiom. Problemy zaczynają się, gdy granica kontaktu jest mocno przesunięta: nadmierne „całowanie”, spanie w jednym łóżku, niemycie rąk po kontakcie ze śliną czy lizanie miejsc z uszkodzoną skórą.

Mogą wywoływać częstsze zapalenia dziąseł, afty, u dzieci – przerost migdałka i problemy z gojeniem ran. Ryzyko jest jednak bardzo niskie, gdy jesteśmy rozsądnymi opiekunami.

Układ pokarmowy psa czy kota jest bardzo zbliżony do przewodu pokarmowego człowieka – jelita to „brama” do organizmu. Na straży stoi GALT (gut-associated lymphoid tissue) – największe skupisko odporności w całym organizmie.

Kiedy bariera jelitowa jest nieszczelna, układ immunologiczny jest chronicznie angażowany w jej obronę – co prowadzi do podatności na infekcje i rozwoju przewlekłych stanów zapalnych.

Skupię się na liofilizowanej formie bakterii z indywidualnie dobraną matrycą prebiotyczną – czyli z dedykowanym „jedzeniem” dla tych bakterii. Dobrane szczepy posiadają wrodzoną umiejętność przetrwania w kwaśnym pH żołądka i są odporne na enzymy trawienne.

Nasz probiotyk dla zwierząt posiada dokładnie te same kryteria jakości co produkty dla ludzi. Bo skoro mikrobiota nam się wymienia – wysokiej jakości synbiotyk dla zwierzęcia to po części inwestycja w nasze własne zdrowie.

Matryca prebiotyczna to specjalnie dobrane węglowodany, które stanowią szybką pożywkę dla „wybudzonych” bakterii. Skrobia oporna działa jak szalupa transportowa – dostarcza bakterie aż do jelita grubego.

W Polsce suplementy dla zwierząt nie wymagają nawet rejestracji w Głównym Inspektoracie Sanitarnym przed wprowadzeniem na rynek.

Nie ilość bakterii, lecz ich jakość, szczepozależność i udowodniona żywotność mają znaczenie. Potrzebujemy zgranej żywej ekipy, a nie setek miliardów martwych mikroorganizmów.

Biegunka to objaw, nie przyczyna. Powodem mogą być antybiotyki, parazytozy, ale też zmiana karmy, stres wywołany przeprowadzką, wyjazdem czy pojawieniem się nowego członka rodziny.

Pamiętajmy, że zwierzęta żywią się głównie karmami białkowymi z ograniczoną ilością węglowodanów – nie są w stanie samą dietą skutecznie wspierać swojej mikrobioty.

„Ile rośnie las po spaleniu?” – kilka dni to zdecydowanie za mało, by odbudować zubożoną mikrobiotę.

Badania na ludziach pokazują, że „blizna” po antybiotykach może trwać nawet kilka lat. To rekomendacja z praktyki weterynaryjnej – nie czekajmy, aż mikrobiom sam się odbuduje.

Jeżeli opiekunowie będą żyć ze świadomością roli mikrobioty jelitowej, rykoszetem skorzystają z tego zwierzęta. Dbanie o bakterie to nie moda – to już konieczność zachowania dobrostanu zdrowia. Czynniki zaburzające mikrobiotę człowieka dotykają w równym stopniu naszych zwierząt.

Nadal najbardziej mnie zaskakuje i zachwyca GALT. To skupisko niemal 80% komórek odpornościowych całego organizmu, gotowych do obrony tuż za barierą jelitową.

Kiedy jelita działają prawidłowo, GALT wspiera każdy inny układ organizmu. Gdy panuje dysbioza – jest tak zaangażowany w walkę przy bramie, że stany zapalne rozwijają się znacznie łatwiej.