Jak chronić psa i kota przed pasożytami w wakacje?

Dlaczego latem zagrożenie pasożytami jest większe?

Latem pupile częściej towarzyszą nam w codziennych aktywnościach: na dłuższych spacerach, weekendowych wyjazdach czy podczas odpoczynku w ogrodzie. To właśnie wtedy rośnie ryzyko kontaktu z pasożytami. Osiedlowe trawniki, parki, podmiejskie łąki, a nawet ogródki i zieleń w okolicach jeziora mogą być miejscem bytowania kleszczy. Pasożyty te najczęściej czekają na żywiciela w trawach, krzewach, zaroślach i niskiej roślinności, dlatego zagrożenie nie dotyczy wyłącznie spacerów po lesie.

Pchły stają się większym problemem tam, gdzie pies ma kontakt z innymi zwierzętami — w parkach, na wybiegach, w pensjonatach, domkach letniskowych czy podczas spotkań z psami znajomych. Wakacyjne wyjazdy nad wodę, wieczorne spacery i odpoczynek na zewnątrz zwiększają też kontakt z komarami oraz muchami, które mogą powodować ukąszenia, podrażnienia skóry i ich rozdrapywanie.

Ciepła, wilgotna aura sprzyja aktywności pasożytów, a wakacyjny tryb życia sprawia, że pies częściej trafia w miejsca, z których może wrócić z nieproszonym pasażerem w sierści.

Jakie choroby przenoszą kleszcze i pchły?

Nie każdy spacer z psem musi skończyć się złapaniem pchły albo kleszcza, ale latem łatwiej przeoczyć moment, w którym pasożyt zdąży już przyczepić się do skóry pupila.

Największe obawy opiekunów zwykle dotyczą kleszczy — i słusznie, bo mogą one przenosić groźne choroby odkleszczowe. U psów szczególne znaczenie mają m.in. babeszjoza, anaplazmoza, erlichioza, borelioza oraz odkleszczowe zapalenie mózgu. Niepokój powinny wzbudzić zwłaszcza apatia, gorączka, brak apetytu, kulawizna, bladość dziąseł, ciemny mocz, wymioty czy nagłe osłabienie po kontakcie z kleszczem.

Z kolei pchły mogą wywołać alergiczne pchle zapalenie skóry, a także przenosić tasiemca. Dlatego po spacerach warto dokładnie sprawdzić skórę, sierść i miejsca, w których pasożyty najłatwiej się ukrywają.

Jak prawidłowo zabezpieczyć psa?

Jeżeli podczas jednego spaceru pies narażony jest na kontakt z kilkoma różnymi gatunkami pasożytów, profilaktykę warto zaplanować z rozwagą. Jednym z popularnych sposobów zabezpieczania zwierząt są preparaty spot-on, czyli roztwory nakrapiane bezpośrednio na skórę. Przykładem jest Refordog, który zawiera imidaklopryd i permetrynę. Produkt przeznaczony jest dla psów i działa przeciw pchłom, wszom, kleszczom, muchom piaskowym, komarom oraz muchom stajennym. Pchły giną w ciągu 1 dnia, a ochrona przed ich kolejną inwazją utrzymuje się przez 4 tygodnie. Preparat zabija i odstrasza również kleszcze — w zależności od gatunku przez 3–4 tygodnie.

Czy kot niewychodzący też potrzebuje ochrony?

Profilaktycznie warto zabezpieczać również koty – także niewychodzące. Pchły, a nawet kleszcze mogą trafić do mieszkania na ubraniu, butach, kocu z pikniku albo na sierści psa mieszkającego w tym samym domu. Dlatego ochronę kota warto dopasować do jego trybu życia i ryzyka kontaktu z pasożytami. Jednym z rozwiązań typu spot-on jest Fiprex KOT z fipronilem, podawany bezpośrednio na skórę między łopatkami. Produkt zwalcza pchły, kleszcze i wszy u kotów, a działanie zabezpieczające przed ponowną inwazją utrzymuje się do 8 tygodni w przypadku pcheł i do 4 tygodni w przypadku kleszczy.

Codzienna kontrola skóry i sierści — prosty nawyk, który może dużo zmienić

Nawet dobrze dobrana profilaktyka powinna być wzmocniona poprzez przegląd sierści i skóry pupila po spacerze. Latem warto potraktować kontrolę skóry i sierści jak codzienny rytuał — podobny do wytarcia łap po powrocie do domu.

Kleszcze najczęściej chowają się tam, gdzie skóra jest cieńsza i cieplejsza: przy uszach, na szyi, pod obrożą, w pachwinach, pod pachami, między palcami i w okolicy ogona. Przy okazji można też sprawdzić, czy pies nie ma pcheł, zaczerwienień, strupków albo miejsc intensywnie wylizywanych. Taki nawyk zajmuje kilka minut, a może pomóc wychwycić problem, zanim rozwinie się świąd, stan zapalny albo objawy choroby odkleszczowej.

Kiedy zgłosić się z psem lub kotem do lekarza weterynarii?

Codzienna kontrola pomaga szybko wychwycić pasożyta, ale nie każdy problem da się rozwiązać w domu. Jeżeli u Twojego pupila po wkłuciu kleszcza pojawiła się apatia, gorączka, brak apetytu, kulawizna, osłabienie, blade dziąsła, ciemny mocz, wymioty, biegunka albo objawy neurologiczne koniecznie zabierz zwierzę do lekarza weterynarii!

Konsultacji wymagają też silny świąd, strupki, rany, wyłysienia, ślady alergicznego pchlego zapalenia skóry czy podejrzenie anemii u zwierzęcia z pchłami.